آستان قدس رضوی و نوسازی هویزه (با تأکید بر اسناد و تاریخ شفاهی)
دوره 1، شماره 2، دی 1401، صفحه 103-124
https://doi.org/10.30481/psa.2023.329965.1008
علیجان سکندری، غلامرضا آذری خاکستر
چکیده آستان قدس رضوی بهعنوان یک نهاد برخاسته از وقف در راستای اهداف انقلاب اسلامی و با تأکید بر فرهنگ و سیره رضوی توانسته است در عرصههای مختلف نقشآفرینی کند. مشارکت در دفاع مقدس، از طریق کمک به جبهههای جنگ و حضور کارکنان آستان قدس رضوی در جبههها گام مهمی در تاریخ و تحولات این نهاد محسوب میشود. پس از آزادسازی هویزه در 1361ش، به پیشنهاد تولیت وقت آستان قدس رضوی و بنا بهفرمان امام خمینی(ره)، نوسازی هویزه به آستان قدس رضوی محول شد. مدیران طرح با توجه به امکانات و نیروی انسانی تلاش داشتند، طبق برنامه زمانبندیشده نسبت به طراحی و بنای شهری جدید نوسازی را شروع کنند. عملیات نوسازی هویزه در کمترین زمان ممکن و با استفاده از بهترین مصالح و بهرهگیری از نیروهای متخصص ایرانی، بیشک نماد اندیشه جهادی و مدیریت اسلامی در بازسازی مناطق جنگزده تلقی میشود. این پژوهش با بررسی مراحل و چگونگی انجام نوسازی هویزه و مشکلات پیشرو، درصدد پاسخگویی به این سؤال است که چرا آستان قدس رضوی اقدام به نوسازی هویزه در بحبوحه جنگ تحمیلی نمود و آیا سبک شهرسازی، هویت تاریخی و معماری شهری متناسب با فرهنگ مردم آن منطقه بود؟ تلاش میشود با روش توصیفی-تحلیلی و تکیهبر اسناد بازسازی هویزه و مصاحبههای صورت گرفته، به این پرسش، پاسخ داده شود.

