بررسی ابعاد چهارگانه تعامل بازار و روحانیت در مشهد: از پیوند سنتی تا کنش انقلابی (1353-1357)
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 09 شهریور 1405
https://doi.org/10.30481/psa.2026.252041
هدی رضاپور
چکیده مقاله حاضر به بررسی چگونگی تعامل و پیوند میان دو نهاد اجتماعی-تاریخی مهم یعنی بازار و روحانیت در بستر اجتماعی شهر مشهد در سالهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی ایران میپردازد. این پژوهش بر این مدعا است که در مشهد، به عنوان یکی از کانونهای برجسته مذهبی و سیاسی کشور، رابطهای پیچیده، چندلایه و درهمتنیده میان این دو نهاد شکل گرفته بود که نقشی اساسی در هدایت تحولات انقلابی ایفا کرده است. این مقاله با بهرهگیری از روشهای کتابخانهای، اسنادی و مصاحبههای تاریخ شفاهی، در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه نهادهای بازار و روحانیت در زمینههای دینی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به یکدیگر متصل بودهاند و این ارتباط چه تأثیری بر تقویت جنبشهای مردمی در مشهد داشته است؟ فرضیه اصلی پژوهش بر آن است که وجود شبکهای همپوشان و تعاملی میان بازار و روحانیت، عامل کلیدی در تقویت جنبشهای مردمی و مقاومت علیه حکومت پهلوی بوده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که این دو نهاد، در یک پیوند استراتژیک و حمایتی، نقش مکملی ایفا کردهاند؛ بهگونهای که بازار از روحانیت مشروعیت و هدایت میگرفت و روحانیت از بازار حمایت مالی و اجتماعی دریافت میکرد.

